Milieubewustzijn

De Digitale Dump

Er ontstaat een laksheid, een onwil om degelijke infrastructuur te voorzien voor de recyclage van computerafval en om veiligere en meer zuivere technologieën en productieprocessen te ontwikkelen.

Naar aanleiding van deze illegale, soms onterecht legale praktijken die al lang voor de BAN-studie gekend waren, werd tijdens een conferentie in Zwitserland op 22 maart 1989 de Basel Conventie opgericht die een controle moest gaan uitoefenen op de grensoverstijgende beweging van schadelijk afval van ontwikkelde landen naar ontwikkelingslanden. Deze Conventie werd bekrachtigd op 5 mei 1992. Ze heeft haar eigen secretariaat in Genève.

Aanvankelijk kreeg ze veel kritiek van milieuorganisaties en ontwikkelingslanden wegens haar onbekwaamheid om iets aan de situatie te veranderen. In december 1994 keerde het tij echter en slaagde de organisatie erin om tijdens een tweede conferentie van 66 Basel-leden tot een consensus te komen die leidde tot een eerste officiële beslissing om het transport van schadelijk afval van leden van de OESO (Organisatie van de Economische Samenwerking en Ontwikkeling) naar niet-leden te verbieden. Ze ging van kracht op 31 december 1997.

Tegenstanders van de beslissing van 1994 meenden echter dat deze ban niet wettelijk bindend kon zijn, tenzij ze bekrachtigd werd met een amendement. Daarom leidde een derde conferentie met een consensus van 82 leden tot een tweede beslissing die wel wettelijk bindend was. Slechts enkele lidstaten (waaronder Australië) hebben acties ondernomen om de wet effectief na te leven. Vanwege dat gebrek aan bereidheid slaagt de wereld er maar niet in het probleem van de “Digital Dump” op te lossen. Haïti, Afghanistan en de Verenigde Staten hebben het verdrag zelfs nooit geratificeerd.

Of de huidige exportsituatie vandaag gunstiger is ervoor blijft gissen. Enerzijds is men zich nu meer bewust van de problematiek en doet men bijgevolg ook meer aan plichtsbewuste en verantwoorde recyclage, anderzijds zijn exportpraktijken nog steeds zeer voordelig voor Westerse landen. Bovendien blijven ze legaal in landen als Noord-Amerika.

"Door het strenger maken van het afvalbeleid in de ontwikkelde landen, riskeert men immers dat het probleem door de fabrikanten verschoven zal worden naar de ontwikkelingslanden."

Daarnaast vreest men dat door de invoering van de Europese WEEE richtlijn, of voluit de ‘Richtlijn omtrent afvalstoffen in elektrische en elektronische uitrusting’ (Waste Electrical and Electronic Equipment), steeds meer gevaarlijke stoffen in de bodem van ontwikkelingslanden terecht zullen komen.

Door het strenger maken van het afvalbeleid in de ontwikkelde landen, riskeert men immers dat het probleem door de fabrikanten verschoven zal worden naar de ontwikkelingslanden. Want, wanneer ze meer geld en moeite moeten besteden aan het legaal verwerken van hun elektronisch afval, zullen ze meer geneigd zijn ‘heimelijk’ hun boekje te buiten te gaan en de milieuvoorschriften te omzeilen door afval naar ontwikkelingslanden te sturen.

Deze evolutie zien we ook in Canada en de Verenigde Staten. Om computerafval weg te houden uit de bodem werden in 26 staten van de VS wetsontwerpen gemaakt betreffende het elektronisch afvalprobleem. Helaas vergeet de lokale overheid deze regels door te trekken naar internationaal gebied, zodat de export naar, en recyclage in het buitenland mogelijk blijft.

Afdrukken

News portal

Copyright 2016 - PUC (Pro Used Computers). Alle rechten voorbehouden.
Ontwikkeling en integratie door FERENTIS - advies digitale media en online communicatie.